Zeilen in Griekenland, Cycladen

Authentieke Griekse eilanden

De Cycladen liggen ten zuidoosten van Athene en bestaan uit 34 eilanden, waarvan Mykonos, Santorini, Naxos en Paros de bekendste zijn. De Grieken zelf zeggen Kiklades, wat betekent 'gegroepeerd in een kring' (Kyklos). De eilanden werden reeds bewoond in het stenen tijdperk. Het merendeel van de overblijfselen stamt echter uit de tijd vanaf 1500 v. Christus.

Voor ons heeft het eiland Amorgos natuurlijk speciale waarde: in 1997 organiseerden we naar dit eiland onze eerste zeilvakanties.

Voor elk wat wils

Karakteristiek voor de Cycladen zijn de witte kubusvormige huisjes, de talrijke windmolentjes, duiventillen en pittoreske kerkjes. De eilanden zijn rotsachtig, maar het vruchtbare Naxos en het noordelijk gelegen Andros hebben veel natuurschoon. Santorini is een heel romantisch eiland met een bijzondere vorm. Het bedevaartseiland Tinos wordt jaarlijks bezocht door vele gelovigen. Mykonos en Ios zijn absolute uitgaanstoppers, terwijl je pure rust kunt vinden op de kleinere eilanden, zoals Sifnos of Antiparos.

Serifos

Serifos is een mooi, en voor de Cycladen relatief groen eiland. Het heeft een imposant en hooggelegen hoofdstad, mooie zandstranden en kleine baaien. Tijdens de oudheid was Serifos een welvarend eiland. Het eiland heeft geen openbaar vervoer. Serifos stad (of Chora) is gebouwd op een loodrechte rots in Cycladische architectuur. Op de top ervan staat een Venetiaanse burcht. De stad heeft veel witgekalkte steegjes, windmolens en een prachtig uitzicht.

Syros

Dankzij belangrijke privileges tijdens de Turkse bezetting, oogstte Syros grote welvaart. Dat is terug te zien aan mooie patriciërs huizen en neoklassieke architectuur. Ook nu nog is Syros het economische middelpunt van de Cycladen. Er wordt loukoumi gemaakt, een noga-achtige lekkernij.

Milos

Dit is het eiland met mooie zandstranden en geneeskrachtige warmwater bronnen. Milos is bekend als de vindplaats van de Venus van Milos en het beeld van Poseidon. De geschiedenis van Milos gaat terug tot de Steentijd. Verschillende opgravingen zijn nu te bewonderen, zoals bijvoorbeeld de overblijfselen van een Romeins theater en vroeg christelijke catacomben bij het plaatsje Tripiti.

Opvallend is de vorm van het eiland: een diepe landinwaarts reikende inham splitst Milos in twee delen. De fraaie kust telt veel grotten en mooie witte kliffen en rotsen. Aan de diepe baai in het noorden ligt het belangrijkste havenplaatsje Adamas. In het kleine vissersdorp Klima reiken de huizen tot aan het water. De vissers wonen er boven hun botenloodsen.

Santorini

Er zijn archeologen en geschiedkundigen die veronderstellen dat Santorini het vroegere Atlantis moet zijn geweest. Zeker is in ieder geval dat er voor de uitbarsting een idyllische en hoge beschaving is geweest.

Deze bakermat van de Cycladische beschaving, werd vernietigd door een enorme vulkaanuitbarsting rond 1475 v. Christus waaraan de helft van het eiland verzonk. Daardoor heeft het eiland de huidige sikkelvorm. De baai die je binnenvaart is de vroegere krater. De aanblik van een stralend wit stadje balancerend op de rand van deze 270 m hoge wand is magnifiek. Voor de steile westkust liggen enkele zwarte eilanden (de Kaïmeni), die in feite de toppen zijn van de in zee verdwenen vulkaan.

Amorgos

Dit langgerekte en smalle eiland heeft een klein hoofdstadje Amorgos, dat fraai tegen de helling van de Krikelos ligt. De belangrijkste havenplaats Katapola ligt aan een beschutte baai aan de westkust. Het hoge Krikelosgebergte domineert het eiland. Over de volle lengte rijst deze massieve, indrukwekkende rotskam loodrecht uit zee. De oostelijke kant van het eiland heeft steile kusten en wordt de “muur van Griekenland” genoemd. Rond de oorspronkelijk gebleven dorpen van het eiland zijn kleine olijfboom-gaarden, druivenranken en appelbomen te vinden. Zeer veel gefotografeerd wordt het smalle, witte klooster Chozoviotissa, dat in 1088 gedeeltelijk in de rotswand is gebouwd.

(bron: Grieks verkeersbureau www.gnto.nl).